Mantis (Pom Klementieff) i Drax (Dave Bautista) w „Strażnikach Galaktyki vol. 2” (2017), reż. James Gunn, zdjęcia Henry Braham. © 2017 Marvel. Źródło kadru: Disney Movies.
Mantis to obdarzona empatią członkini Strażników Galaktyki i przyrodnia siostra Petera Quilla. W MCU gra ją Pom Klementieff, a debiutuje w „Strażnikach Galaktyki vol. 2” (2017). Potrafi odczytywać i zmieniać emocje innych, zwykle przez dotyk. Jej historia prowadzi od posłuszeństwa Ego do samodzielnego wyboru życia poza drużyną, która stała się jej rodziną.
Uwaga: tekst zawiera spoilery filmów o Strażnikach i Avengers oraz świątecznego odcinka specjalnego.
Mantis w MCU
Życie u boku Ego
Gdy Strażnicy spotykają Mantis, mieszka ona na planecie Ego i pomaga mu zasypiać. Wychowanie w izolacji sprawia, że nie zna wielu społecznych zasad. Reaguje dosłownie, otwarcie okazuje zdziwienie i dopiero uczy się kontaktu z ludźmi, którzy nie traktują jej jak narzędzia do wykonywania konkretnego zadania.
Jej zdolności szybko ujawniają uczucia Petera Quilla do Gamory. Szczególna więź powstaje jednak między Mantis a Draxem. Choć jego komentarze bywają raniące, przy nim doświadcza także szczerej troski i kontaktu z żałobą po utraconej rodzinie. Odczytując cudze emocje, nie tylko zdobywa wiedzę: sama przeżywa ich ciężar.
Na zdjęciu wyróżniającym uśmiechnięta Mantis stoi przed znacznie większym, poważnym Draxem. Kontrast sylwetek i min pomaga pokazać ich różne sposoby reagowania na świat. Jej czułki i ciemne oczy podkreślają obcość, ale sam uśmiech buduje bliskość, której brakowało jej w życiu z Ego.
Mantis zna prawdę o jego planie podporządkowania sobie innych światów. Boi się mu sprzeciwić, lecz ostatecznie ostrzega nowych znajomych i pomaga ich ocalić. Podczas finałowej walki usypia Ego, kupując drużynie czas. Nie pokonuje go sama: umożliwia pozostałym wykonanie ich części planu.
Walka z Thanosem i utracone lata
Po śmierci Ego pozostaje ze Strażnikami. W „Wojnie bez granic” bierze udział w próbie odebrania Thanosowi Rękawicy na Tytanie. Utrzymuje go w stanie odrętwienia, podczas gdy inni próbują zsunąć artefakt z jego dłoni. Wysiłek pokazuje skalę jej możliwości, ale też ograniczenie: nie potrafi całkowicie i bez końca podporządkować sobie tak silnego przeciwnika.
Próba kończy się niepowodzeniem, a po pstryknięciu Mantis znika razem z połową życia we wszechświecie. Wraca dzięki działaniu Bruce’a Bannera w „Końcu gry” i uczestniczy w ostatniej bitwie. Później wraz z innymi Strażnikami pojawia się również u boku Thora w „Miłości i gromie”.
Siostra Petera i własna przyszłość
„Strażnicy Galaktyki: Coraz bliżej święta” ujawniają, że Mantis także jest dzieckiem Ego. Początkowo ukrywa przed Peterem wspólne pochodzenie, obawiając się przypominać mu o ojcu, który skrzywdził jego rodzinę. Razem z Draxem próbuje poprawić mu nastrój, sprowadzając na Knowhere Kevina Bacona.
Najważniejszym prezentem okazuje się jednak sama prawda o pokrewieństwie. Peter przyjmuje wiadomość z radością. Związek z Ego, kojarzony dotąd z manipulacją i stratą, daje im również bliską osobę. To istotna zmiana wobec pierwszego przedstawienia Mantis wyłącznie jako jego pomocnicy.
W trzeciej części Strażnicy walczą o życie ciężko rannego Rocketa. Mantis pomaga ratować przyjaciół i więźniów High Evolutionary’ego. Gdy trafia do pomieszczenia z abiliskami, rozpoznaje, że stworzenia nie muszą być wrogami, i nawiązuje z nimi więź. Jej siłą ponownie staje się zrozumienie kogoś, kogo inni widzą jedynie jako zagrożenie.
Po zakończeniu misji odchodzi, by przekonać się, czego sama chce. Wcześniej żyła najpierw według potrzeb Ego, a później drużyny. Podróż z abiliskami jest własnym wyborem, nie karą ani zerwaniem przyjaźni. Drax i pozostali muszą uszanować, że rodzina może wspierać także odejście.
Jakie moce posiada Mantis?
Odczytuje emocje, potrafi wywoływać sen i wpływać na zachowanie dotykanej osoby. Dzięki temu uspokaja, obezwładnia lub pomaga porozumieć się z istotami, z którymi zwykła rozmowa nie wystarcza. Nie oznacza to jednak wszechwiedzy: silna emocja nie jest automatycznie pełnym wspomnieniem ani obiektywną oceną sytuacji.
W starciach wykorzystuje także zwinność i doświadczenie zdobywane ze Strażnikami. Pozostaje podatna na obrażenia, a kontrolowanie potężnej istoty wymaga skupienia. Filmowa empatia różni się od szerokiego zestawu zdolności psychicznych rozwijanego w komiksach.
Mantis w komiksach
Debiutuje w „Avengers” #112, z datą okładkową czerwiec 1973. Stworzyli ją scenarzysta Steve Englehart i rysownik Don Heck. Pierwotnie jest pochodzącą z Ziemi mistrzynią sztuk walki, wychowaną przez związanych z Kree Kapłanów Pamy. Jej ojcem jest Gustav Brandt, znany jako Libra, a nie Ego.
Historie o Niebiańskiej Madonnie łączą Mantis z Cotati i narodzinami syna Quoia, zwanego Niebiańskim Mesjaszem. Występuje zarówno przy Avengers, jak i później przy Strażnikach Galaktyki. Film zachowuje empatię i kosmiczne otoczenie, lecz zmienia pochodzenie oraz więzi rodzinne.
Mantis zaczyna jako osoba skupiona na cudzych potrzebach. Dojrzewa, kiedy dostrzega, że rozumienie innych nie wymaga rezygnowania z siebie.